Korte gedichten (2)

February 19, 2018

Wij zijn als de spaken van een wiel

door de velg op een afstand verklaart

Maar in de basis

zijn we de naaf

en allemaal samen in het middelpunt staan

 

Identiteit is een muur van gebreken

Vanaf dag één moeten verdedigen

Een illusie van zelfweten

Een insteek van in de steek gelaten​

Is het het zelf dat we vergaten

 

 

Een geschetst plaatje

Altijd goed en perfect

Doe ik zo ontzettend mijn best

Om mij te conformeren

Aan de geschetste kaders

Fouten komen en tranen gaan

Is het enige wat ik hoef te leren

Dat onvolkomenheden niet bestaan

De lente zal nooit de zomer worden

ze volgen elkaar op

en sneeuwen elkaar onder

Maar de lente van vandaag

is misschien wel de zomer van morgen

 

Opgesloten in het lichaam

bestuurd door een chauffeur daarboven

in de wolken of in het hoofd. 

Alles daarbuiten

is vreemd en raar

Dus daarom besluit ik

Als ‘ik’ besta

Me op te sluiten

In de illusie van mijn kamer

De eeuwige tweestrijd van de non-dualiteit

Boven en onder

Achter en voren

Leven en dood

De één heeft de ander nodig

Anders geen balans

Dit noemen we Yin en Yang

Anders gaat ondersteboven

Achterstevoren

het leven dood

Ik, een tot een solide spil gereduceerde zelf

Heb een paar botten en wat aderen​

De bewustzijn in mijn kamer

Biedt weinig ruimte

Voor werkelijk leven

 

Dus daarom

Blijf ik gewoon rustig slapen

 

Spreken is het zoeken naar woorden bij een gebrek aan beter

Dat wat buiten ons ligt

In duizenden pogingen omschreven

De toeval wordt ’t lot

Zo is er liefde, hoop en geluk

Streven, grijpen naar het begrepen woord

En noemen we dat God

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Share on Facebook
Please reload

Meer lezen?

Onder-drukken

April 28, 2018

1/26
Please reload

  • Facebook Social Icon
  • LinkedIn Social Icon
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now